"بیستِ" من دیگر تنها نیست
حالا یک " یک " کنارش نشسته
سناریوی بیست و یک را مثل همیشه خدا نوشته بود و گویی مهربانتر از همیشه. فروردین داشت بیست و هشت روزه میشد که زنگ اس ام اس گوشی ام به صدا در آمد . روی صفحه ثبت شده بود " داداش باران "، لبخندی زدم به پهنای هفت آسمان. که باران بود و پیامی داشت ، پیامی که بوی بهار میداد، بوی برادری ، بوی مهر و نوشته بود : " سلام یکتایی و تولدت مبارک! همین 
" و آن لحظه بود که فروردین، بیست و هشت روزه شد با مهر و دوستی های رقیق و چه خوشبختیم من و بهار ...
حالا دیگر" یک " با "بیستِ" من همدل شده بود و خدا خواسته بود که اولین طلوع این همدلی هم زیبا باشد و پر از خاطره و عطر مهربانی. الحق که خدا فرشته ی مهربانی را انتخاب کرده بود تا مرا به تماشای این زیبایی بخواند. اینبار روی گوشی ام نوشته شده بود : " آزی جوون " و من با چشم های خواب آلود خندیدم از ته دل و خوشحالی را بغل کردم وقتی که خواندم : " سلام یکتا جونم ، تولدت مبارک خانوم گل ، برات بهترین ها را آرزو می کنم که لایق بهترین ها هستی ، مواظب خودت باش ،( Love and Miss you ( azi "
خوشحال بودم و آغوشم پر بود از مهر و دوستی های رقیق که دوباره خوابم برد. یک ساعت گذشته بود انگار و گویی خدا نیت کرده بود امروز ،برای این بنده ی کوچک و نالایق اش سنگ تمام بگذارد چو همیشه و الحق که سنگ تمام گذاشت وقتی که صدای رهاترین رها را در گوشم طنین انداز کرد. چقدر صدایش آشنا بود ، در خواب و بیداری پرنیان خواندمش که گفت : " من پرنیان نیستم ، یکتا خانوم ؟؟ و بعد ادامه داد و من دوباره غرق محبت شدم ... " چقدر دلم برایش و آغوش گرمش تنگ شده بود ، همان آغوشی که در یک عصر به یاد ماندنی به رویم گشوده بود ، چقدر صدایش آرام و پر انرژی بود. مثل همیشه دوست داشتم مادرانه گویی هایش گُل کُنَد و ساعتها بگوید و من فقط بشنوم . بین خودمان باشد، عجیب زنگ صدایش رو دوست میدارم ... رها فقط یک دوست ، خاله و خواهر بزرگتر نیست ، دنیای آرامش ، انرژی ، محبت و صفا و مهربانی ست . خلاصه ، گفتیم و خندیدیم و مهر پاشید رهای مهربان مان ...
" خوش به حال پنجره هایی که به دست تو باز می شوند / خوش به حال بهار که در اولین روزهایش برای سلام گفتن به تو متولد می شود ... لمس بودنت مبارک شیرینکم " جنس واژه هایش پرنیانی بود ، مهر و تبسم اش آشنا بود. اینبار پرنیان دل آرام ام ، خواهر همیشه های یکتا بود که برای شاد کردنم پیش قدم شده بود . مهربانی ، صداقت ، معرفت و دوستی رقیق اش بوی زنبق میداد مثل همیشه ، امروز دوباره فهمیدم که آمدن و ماندنش ، قشنگترین اتفاق زندگی ام بود و من چقدر خوشبختم ...
این پایانش نبود ... که من دوباره در خیال روی تو غرق شادی و مهر شدم . همه بودند با نهایت مهر و صداقت و نوشتند برایم و من چقدر خوشبختم خداااا
استاد امیری عزیز و همیشه مهربانم ، پرنیان فتح باغ عزیزم که دلم می خواست کلاس نداشتمو تندی میرفتم به سرزمین صورتی و دل آرامش و غرق میشدم توی مهربونی و صفا و محبتش ، الهام مهربون دلم ، دریای دریا دلم و آفتاب بانوووی عزیز و فـــرینـــوش ِ جــــان که با مهر بی پایانش برای خاله یکتاش نوشت: " ره آسمان ، درون است ، پر عشق را بجنبان / پر عشق چون قوی شد ، غم نردبان نماند .. " و من هنوز نمیدانم چطور تشکر و جبران کنم این همه خوبی و مهر را
و من امروز شادترین دختر بهارم
و خدا بود که سناریوی مرا اینگونه شاد نوشت
و شادی امروزم را پس از او
مدیون مادر و پدری هستم که عاشقانه مرا به دنیا آوردند ...
دوستتان دارم تا بی نهایتی که خدا داند ...
یکتـــــا
۲۸/۱/۱۳۹۱
گفت: آمدن بي امر ، رفتن است
رفتن بي امر، آمدن!
و دل من، ميل سخن مي كند..
... و من مسافر شدم .. مسافر ديار عشق .. مهر .. وفا .. وفاي به عهد!
و شما هم همراه من هستيد .. همراه دل من كه نايب الزياره هست از جانب دل شما
حلالم كنيد به حق حسين و خداي حسين
و دعايم كنيد مصداق حول حالنا الي احسن الحال باشم در كنار مرقد شریف آقا امام حسین و پدر بزرگوارشون ..
تشکر ویژه از برادر خوبم آقای محمود کاتبی پور
ممنووون برای دوستی های رقیق تون
حلالم کنیــــــــــــــــــــد
بهار 91 بر همه تون مبارک ، الهی به حق لطف لطیف خدا سالی پر از خیر ، شادی ، سلامتی ، ارامش و عشق پیش رو داشته باشین
اگه عمری باقی بود بر میگردم با دست پر ، نیت کنید
مهر ماه بود که پرنیان فتح باغ عزیزم از آرزوی بزرگ کودکان نوشت.
من هم کودک بودم و در آرزوی تـــــویی که آرزوی بزرگش بودی
و نوشتم :
کاش هرشب از روی آرزو هامون
یک بار می نوشتیم
حداقل و فقط یک بار
آرزوها هم دل دارند بخدا
چه میشود شبی یک بار
حداقل و فقط یک بار
از آنها یاد کنیم
شاید دلتنگمان باشند
آرزو ها هم دل دارند بخدا
بیایید آرزوها را آرزو کنیم ، نه فراموش
آرزو ها هم دل دارند بخدا
" یکتا " چهارشنبه 6 مهر 1390
و مـــــــن نــــوشتـــم ،
نــــــــــــــذر کــردم،
انتظــــــــــار کشیـــدم
هـــــــــــــر شـــب
از و بـــــــــــرای تـــــو
منّتــی نیست آرزوی ِ مـــــــن !!
قصــّـــــه ی مـــــــــــــــــــــا
از امـــــــــــــــــــروز ، تـــــازه
شــــــــــــــــــروع می شود !
پیــــــــانوی مـــــــــن :
پی نوشت :
مـــی فــــا سـل لا ســی دو
الفــــ بـــ پــ تـــ ثــــ ...
نه تـــو زبان مرا می فهمی
و نه مـــن زبان تـــــــــو را
جدایی " مــــا "های آدمیزاد
از وقتی شروع می شود که
" مـــــــن و تـــــــــو " هـــا
زبـــــان هـــــم را نـــــفهمند
بیــــــــا " مــــــن و تـــــــــو "
اولین " مـــــــــــا" یی باشیـــم
که با وجود نفهمیدن زبان هم
کنـــــــار هـــــــم می مـــــانیم
پی نوشت ۲:
وقتی دلم در آرزوی پیانوی مشکی بود
فقط تو شنیدی و دیدی آرزوی دلم را خـــــــدایا
شکــــــــــــــرت
پی نوشت ۳ :
خوشحال میشم نظرتونو راجع به آرزوها و نوشتن و یاد کردنشون بنویسید .
پی نوشت ۴ :
شهادت امام رئوف و مهربان مان ، امام رضا ( ع )
رو به همه ی شما بارانی ها تسلیت میگم.
اگه دلتون بارونی و هوایی مشهد الرضا شد دعامون کنید .
امضاء : 
امــشب پـــــــــــایــیــز
کمی بیشتر از هـر شب
غـــــــــــــــــزل می خواند
شـاید یــلـــــــدای امـشب
شب قـــــــــدر پاییز باشد !
امشب زیر باران عشق
تفال به حافظ میزنم
نیـــــــت کنید لطفــــــا!!!
هر داستانی ، پایانی دارد
به جز داستان پدری که
به دردهای امروزش میخندد
تا دردهای امروزش،
به چشم های بارانی و نگران دخترانش نخندند!
هر داستانی ، پایانی دارد
به جز داستان پدری که
اشک ها ، غم ها و درد ها را
در خلوتش جا می گذارد و
شادی ، عشق و لبخند را هدیه میکند
به همسر و فرزندانش!
چه داستانی زیباتر از این برای نوشتن دارم ؟
پـــــــــــــــــدرم ،
ســـایـــــه ی ســــــرم،
همسر و همسفر مــــــــــــادرم،
تا می توانی لبـــخـــند بــــــــــــزن
کـــــــه لبــــخـــند تــــــــــــو
اگرچه پـــر درد ست اما
قرص ِآرامشی ست
برای مادرم ، من و خواهرانم !!!!!!
تو را به مهر پدرانه ات قسم،
تا میتوانی لبخند بزن !!!!
خواهش نوشت :
شب های عزیزی ست ، شما را به صاحب این شب ها قسم
برای بهبودی پدرم و لبخند هایش دعا کنید!!!
تقدیم نوشت :
تقدیم به تـــــوی بـــــارانی !
الــوعــــده وفـــــــــا
کلیپ به صورت مستقیم پس از لوود شدن پخش خواهد شد
در صورت موفق نشدن کلیک کنید لطفا!!
محرم نوشت :
فرا رسیدن ماه محرم را به شما دوستان بارانی ام
تسلیت می گویم. هرگاه دلتان بارانی شد، دل های بارانی
بیماران و محکی ها را فراموش نکنید .
تشکر نوشت :
یک دنیا سپاس از همه ی عزیزانی که با نظرات ، پیامک ها ، افلاین ها و
ایمیل های خود جویای حال من و پدرم شدند .
کم بودنم را به حساب بی معرفتی نگذارید ، هر آنچه بر دلم گذشته را
قاب و تقدیمتان کردم ، امید آنکه پوزشم را پذیرا باشید .
بعد نوشت :
پست های تقدیمی دوستان بارانی ام به پـــدرم :
بـرادر مهربانم بــــــاران ( پاییز طلایی )
ریــحانه سـادات عزیزم ( درد دل با دل ... )
بــــــاران عزیزم ( گاهی به آسمان نگاه کن )
بی نهایت سپاسگزارم
امضاء :
همه چیز برای کلید خوردن یک فیلم آماده بود . خدا سناریو را نوشته بود و قرار بود مثل همیشه خود کارگردانی کند. فرشته هایش، همه ی متقاضیان ( بالاتر از بیست سال و بعضی هم زیر بیست و بالاتر از ده سال ) را پشت در دنیا جمع کرده بودند تا یکی یکی برای تست بازیگری بیایند و انتخاب شوند . کارگردان خواسته بود پرونده های آنها را پیش از ورودشان به اتاق تست ، بررسی کند . پرونده های عجیبی داشتند ، از جنس برگ نبودند انگار .به گمانم خاکی بودند و چه هنرمندانه شکل گرفته بودند . تنوعی در رنگ داشتند که حتی رنگین کمان هم در حیرت میماند . بعضی هاشان که در لحظه ده رنگ عوض می کردند ، بیچاره گریمور ... .بعضی هاشان هم انقدر نگران و مضطرب بودند که در لحظه بیش از میلیون ها بار بالا و پایین می شدند. نکند آنها هم ضربان داشتند ؟؟!! خوب که نگاه کردم ، دیدم انها هم ضربان دارند . اصلا فقط آنها بودند که ضربان داشتند . پرونده های خاکی افراد یکی یکی نزد کارگردان فرستاده و خوب بررسی شد .طولی نکشید که فرشته ای آمد و خواست همه ی متقاضیان در صف های معین شده بایستند . کمی بعد کارگردان وارد شد و همه به سجده در آمدند . خدا لبخندی زد و رو به آنها گفت :
همانطور که میدانید من خدا هستم ، خالق شما و او که با عشق شما را آفرید و هدایت کرد ... نگاهی به پرونده هایی که در دست داشت کرد و با ناراحتی گفت : روزی که این پرونده ی خاکی را در سینه ی تک تک شما قرار دادم سفید بود و سرشار از عشق و آرامش و امروز هرکدام به رنگی در آمده و ... . گلایه نمیکنم که چرا محافظش نبودید چون گذشته ها گذشته و من خدایی قادر ، غفار و رحیم هستم ، شما را می بخشم و فرصت جبران به شما میدهم و بعد به فرشته هایش اشاره کرد و خواست که پرونده های سفید و سرشار از عشق خدا را میان آنها پخش کنند . متقاضیان که در حیرت بودند نگاه پرسشگر خود را به خدا دوختند و خدا دوباره لبخندی زد و با عشق گفت : همه ی شما در این تست به لطف من قبول شدید . متقاضیان هورای بلندی کشیدند و خدا از خوشحالیشان خوشحال شد و بعد آنها با اشاره ی فرشتگان سکوت کردند و خدا ادامه داد :
همه ی شما در فیلم من بازی خواهید کرد ، در نقش پدر و مادر ... بهترین نقش دنیا را برایتان برگزیدم و بهترین پاداش را برایتان در نظر گرفتم ... سناریو ی " تولد دوباره " را من نوشتم و کارگردانی خواهم کرد . با ساختن این فیلم ، شما دوباره متولد خواهید شد ،اینبار در وجود موجود دیگری که نقش فرزند شما را بازی خواهد کرد و این ست وعده ی من و فرصت جبران برای شما ... . فیلمی که من خواهم ساخت ،کوتاهترین فیلم دنیا خواهد بود اما برای من ، نه برای شما که دنیا را ابدی میپندارید و به آن دل می بندید . بنده های من این را هم بدانید که در این فیلم ،بعضی مدت زمان کمتری بازی میکنند و بعضی بیشتر ... و من خدایی عادل هستم و به هرکس به عدالت پاداش خواهم داد . به اراده ی من در هر سکانس این فیلم شخصی نقش خود را بازی میکند و یا به آن پایان میدهد. پس مراقب باشید که زمان به سرعت می گذرد، مبادا غافل بمانید ... آنچه به شما میبخشم بخشی از عشق من نسبت به شما خواهد بود پس قدرش را بدانید و من خدایی حکیم و مدبر هستم و با شما عهدی می بندم و میدانید که خدایتان خلف وعده نمی کند اگرچه می کنید !
و اما عهد من با شما :
بهترین نقش و پاداش را به شما می بخشم ، رزق هر روزتان را از پیش می فرستم و خودم ناظرم بر آنچه می کنید ، می شنوید ، می گویید ، می بینید و می خواهید . به آنچه از من بخواهید نه نمی گویم مگر آنکه اجابتش به صلاحتان نباشد . بی منت عطا میکنم و نمی گذارم در کوره راه فیلم دنیا بمانید . تنها به خودم دل ببندید که از من دلسوزتر به شما کسی نیست . مبادا یک لحظه به تنهایی بیندیشید ،یقین داشته باشید شما را تنها نخواهم گذاشت ... . و نکته ی آخر اینکه ، بهتر ست فراموش نکنید که شما از من هستید و به سوی من باز خواهید گشت ، پس به هیچ چیز و هیچ کس دل نبندید که هیچ چیز و هیچ کس وفادارتر از من به شما نیست . این بود بخشی از عهد های من با شما ... . تولد دوباره ی شما مبارک
امضاء :
و اینگونه فیلم " تولد دوباره " به کارگردانی خدا کلید خورد !
این داستان ادامه دارد ....
پی نوشت ۱ :
خـــــــــــــــــــــــدا
دعـــــــــــــای کرده را
اجـــــــــــابت میـــــــکند
نـــــــــه دعای نـــــــــکرده را
از همه ی شما عزیزان خواهشمندم برای بهبود و سلامتی
مـــــادر عزیز بهشته _ س نازنین دعا کنید !
پی نوشت ۲ :
این پایان قصه نبود ...
ادامه دار خواهد شد به لطف خدا و حمایت شما
ممنون از اینکه مثل همیشه همراه و همیار ما هستید
پی نوشت ۳ :
زمان برای تابش خورشید به پایان میرسید و ماه برای تابیدن آماده میشد که
قاصدکی از راه رسید. دست در دست زنبقم به سویش رفتیم. خوش خبر بود
انگار. لبخندی بر لب داشت به پهنای هفت آسمان خدا. بوسه ای بر او زدیم و
کمی بعد او رو به سوی خدا کرد و اجازه خواست تا خبر خود را برساند.
قاصدک هنوز لب به سخن نگشوده بود که خدا خبر را از نگاهش خواند و
شنید و بعد لبخندی زد از ته دل که سرشار بود از عشق ، شوق و مهربانی .
کمی بعد همراه خدا به ساحل دل شکسته ها رفتیم .فقط خـــدا می دانست از
آخرین حضورم در آن ساحل ، چند دلِ شکسته به جمع دلشکسته ها پیوسته
بود .رو به خدا کردم و پرسیدم : خــــــدایا ، اینبار به دیدن کدام دلـــشکسته
می رویم؟ خدا دوباره لبخندی زد از ته دل و با مهربانی گفت : " س ا ر ا."
با شنیدن نام " س ا را " دلم لرزید و نگرانی وجودم را پر کرد . یعنی باز هم
شکسته بود ؟ اما آن دل که شکسته تر نمی شد !!! بغــض کرده و شـــکسـته
پرسیدم : " س ا ر ا " ؟ خــــدا نـــگاهش را به " س ا ر ا " دوخت و گفت :
ازین پس " س ا ر ا " ی دل شـ ـکـ ـسـ ـتـ ـه را ، شــ ـکـ ـسـ ـتـ ـه نــخوان !!
به "س ا را " که دل آرام به من ، زنبقم و خدا لبخند میزد نگاه کردم و بعد
نگاه پرسشگر و اشکبارم را به خدا دوختم و پرسیدم : خدایا شکسته های دل ِ
سارا ی مرا تو چسباندی ؟ خـــــدا اشک های شوق مرا پاک کرد و گفت :
" س ا ر ا "ی شکسته ی تو و من با چسب " سارا " نمی شد !
بـــا تعجب پـــرسیدم : پس چطور...؟؟؟ نــگاهم را به طرف " د ا را "
چرخاند که دلش را به دل سارا پیوند می زد و بعد با لبخندی از ته دل گفت :
دل شکسته ی ســـــــــارا را با دل پیوند زدیم تا دوباره دل شد .
و اینگونه " س ا را " ی شـ ـکـ ـسـ ـتـ ـه دل من و خدا " ســــــــــــارا " شد !!
پی نوشت ۱:
همین دیـــــــــروز بـــود که
دل سارا شکست
و شــــــــــــــــــــــــــــــــد
س ا ر ا ی دل شـ ـکـ ـسـ ـتـ ـه !
امـــــــــــــــــــــــــــــــروز ،
بـا یک پیـــــوند ،
دل شکسته اش دوباره دل شد
و س ا ر ا ، ســـارا شد دوباره!
"خـــــــــــــــــــدایا شکرت "
پی نوشت ۲ :
پیشاپیش ، پیوند و یکدل شدن دو دل مبارک
امضاء :
با حیرت نگاهش کردم ، دلم بود واقعا ؟ طفلی دلم ، چه بی صدا شکسته بود .
خدا گوشه ای ایستاده بود و نگاهمان می کرد . نگاهش کردم و با بغض گفتم :
خدایا،به بنده هایت بگو،دلم از این شکسته تر نمی شود،دیگر سراغش نیایند.
خدا کنارم نشست و به دلم لبخند زد . بغضم ، لبخند خدا را که دید ، شکست .
در دل گفتم : خدایا ، هیچ گاه برای آمدن آنهایی که دلم را شکستند دعـــا
نکردم . چرا اجابت کردی دعای نکرده ام را ؟ من در دل گفتم و خدا شنید،
اشک هایم را پاک کرد و گفت : من دعای نکرده ی تو را اجابت نکردم ،
دعای دلت را اجابت کردم که در سکوت فریاد می زد :
خــــــــــــــــــــدایـــــــــــــــــــــــــــــا ،
وقــــت ِ شــــ ــکــ ــســـ ـــتـــ ـــن ،
تــــــــــو کنـــارم بــــاش و لبخند بزن!!
پی نوشت ۱ :
گاهی دلــم می گیرد از واژه هــا
واژه هــایی که تــا دیـــــــــروز
بـــــــــــــا عشــــــــــق می آمدند
و امــــــروز بــــرای آمـــــــدن،
نـــــــــــــــــــاز مــــی کــننــد !!
پی نوشت ۲ :
ایـن روزها واژه هـــا هـم
با دلـــــم بـــــازی می کنند
آدمها که جای خود دارند !!
یکتــــــا
۱۱ / ۷ / ۱۳۹۰
بعد نوشت :
خــــــــــــــــــــــــدایـــــــــا
یقیــــــــن داشـــتم و دارم
که دعـــــــــای کــــــــرده را
اجـــــــــابــت میـــکنــــــــی
نـــــه دعـــــــای نــــکرده را
باز هم قاصدک های خوش خبر آمدند و خبری خوش و مبارک دادند
پـــــــــدر آیه ی عزیزمون چشم های مهربونشو به روی دختر گلش باز کرد
خـــــــــــــــــــــــدایا شــــــــــــــــــکرت
۱۴ / ۷ / ۱۳۹۰
امضاء :
روی زمینی که آسمان تاریکش با میلیون ها ستاره روشن شده بود
نشسته بودیم و هیچ صدایی نمی شنیدیم جز سکـــــوت !! در دلم
بلوایی بود و زنبقم خوب میدانست در دلم چه می گذرد ، با این حال
پرسید : چیزی شده ؟ نگاهم را به آسمان دوختم ، بغضم را قورت دادم
و گفتم : نه ! زنبقم ، گلبرگ های بنفش اش را به نشان نوازش روی
دستم گذاشت و گفت : به من نگاه کن ...!!
نمی خواستم شاهد چشمان بارانی ام باشد . خدا خدا می کردم که
دانه های اشکم محو شوند و یا خشک تا کسی لغزش آنها را روی
گونه هایم نبیند ، اما اینگونه نشد . گویی جاذبه ای فراتر از جاذبه ی
زمین وجود داشت و آنها را یکی یکی روی صورتم به رقص در می آورد.
زنبقم با دیدنشان سری تکان داد و گفت : بازم میگی چیزی نشده ؟
بوسه ای بر گلبرگ هایش زدم و گفتم : نگران نباش ، اشک های من
که تازگی ندارند . مدتهاست برای جاری شدن منتظر بهانه نمی شوند.
زنبقم نگاه نگرانش را به من دوخت و گفت : هیچ چشمی بی بهانه
بارانی نمیشه و هیچ دلی بی بهانه بغض نمیکنه !!!
حق با او بود ، اما آخر چطور می توانستم از دلتنگی های دلم برایش
بگویم .نگران دلش بودم ، دلی که سالها با دلم دوست ، مهربان ،
وفادار و صادق بود .اگر بعد از شنیدن حرف هایم دلش می شکست
چه میکردم ؟ غرق در سکوت بودم که گفت : بذار برات یه داستان
تعریف کنم ، یه داستان واقعی !! یکی بود یکی نبود . یه دختر کوچولو
بود که از یه جای دور به دنیای ما اومده بود . اولش ، تنها دوستانش
من بودم و خدا اما چیزی نگذشت که یه دوست جدید پیدا کرد .
دوستی که لحظه به لحظه کنارش و به یادش بود تا اینکه تونست یه
جای بزرگ توی دل دختر کوچولوی قصه ی ما برا خودش دست و پا
کنه . روزها یکی یکی ، از پس هم می گذشتند و دخترکوچولو تمام
وقتشو با دوست جدیدش می گذروند و بازی می کرد و تنها ، پایان
هر روز پیش من میومد و حالمو می پرسید . دلگیر نبودم ازش ، برام
مهم بود که خوب و خوش باشه . فقط نگران دلش بودم . خدا خدا
می کردم که توی این بازی ها ، دوستش این قاعده رو فراموش نکنه
که ، بازی کردن خوبه اما نــــه با دل !
دختر کوچولوی ما خیلی زود تنها شد ، درست وقتی که داشت
رویاهاشو می ساخت .یه روز توی آخرین بازی دوستش گفت : من
چشم میذارم تو قایم شو ، تا ده می شمارم ، بعد میام و پیدات میکنم.
دخترک ما قبول کرد و تصمیم گرفت پشت سر دوستش قایم بشه تا
دوستش بتونه زودتر پیداش کنه و نخواد برای پیدا کردنش به زحمت
بیفته . و ده که شد ، چشم دوستش اونو که ندید هیچ ، دوستای بهتر
از دخترک قصه ی ما پیدا کرد و بازی شو با اونها ادامه داد ... .
از اون روز سالها میگذره ، دختر کوچولوی ما کمی بزرگ شده ولی
چشمای منتظرش هر روز کوچک و کوچک تر میشن آخه به قول خودش
اشک هاش بی بهانه جاری میشن و نمی خواد بپذیره که این اشکها
وقتی جاری میشن که اون ، دوستش رو چند قدم ، فقط چند قدم اون
طرف تر از خودش مشغول بازی با دوستای دیگه میبینه ، دوستی که
فقط هر از گاهی میاد و بهش سلام میکنه . کاش این دوست بی وفا
می فهمید که دخترک وفادار قصه ی ما نتونست و نخواست بعد از اون
با هیچ کسی بازی کنه چون ... .
زنبقم اشک هایم را پاک کرد و گفت :
هیچ وقت مروارید چشماتو خرج کسی که قدر دلتو نمیدونه نکن !!
با صدایی که می لرزید گفتم :
دلم یه آغوش میخواد ، یه آغوش آروم و مهربون !!
همان لحظه بود که زنبقم لبخندی زد و خدا را که در چند قدمی ام
ایستاده بود نشانم داد . ساعت ها در آغوش خدا برای دل ِ دلتنگم
گریه کردم و خدا هیچ نگفت . آرامتر که شدم با مهربانی گفت :
دلــــــــــــــــــــــت
شکست ، می دانم !
دلتنگ شد ، خبر دارم!
گــــــریست ، دیــــدم !
سکــوت کرد ، شنیدم !
و بعد نگاهی به دوستم کرد و رو به من گفت :
نگـــــــران نـــــباش
او را به من واگذار کن !
همان لحظه ، لرزشی به جان و دل دوستم افتاد. نگاهم کرد ، نگاهش
کردم . برق شادی از چشمانش ناپدید می شد و اشک جایگزین.
من که همیشه او را شاد دیده بودم و طاقت دیدن اشک هایش را
نداشتم رو به خدا گفتم :
خــــــــــــــدایا
از او بـــــــگـــــذر ،
شکایتی نـــــــــــدارم !!!
یکتـــــا
۱۵ / ۵ / ۱۳۹۰
پی نوشت :
تقدیم به او که
محبتـــــش را
به همه تقدیم کرد
و از س ا ر ا دریغ !!!
بعد نوشت :
ســــــارا را اینگونه نوشتیم " س ا ر ا "
چـــــرا که شــــکست یعنی شکستنـــــش
کــــــــــــــاش از همــــــــــــــــــان اول
بــــا فـــــاصله و شکستــــــه می نوشتند
اســــم دلــــــــمان را در شنــــــاسنامه ،
لا اقـــــــــل امـــروز وقت شکستــــــنمـان
شکسته نـــمی شدیم یا شکسته تـــر نمی شدیم
امضاء :
خـــــــــوب ِ مــــــن ،
برای تنــــهایـــــی ام ،
گـــــریه نـــــــــکن
فکــــری کـــــن !!
پی نوشت ۱ ( برای خدا ):
خــــــــــــــــدایـــــــا ،
یکتــــــــا تـــــــــــویی
که با ســـــــــــکوت ،
در ســـــــــــــــــکوت ،
با مــــــــن حرف میزنی !
پی نوشت ۲ ( برای شما ) :
چتـــــــــــــــــــرها را ببندید
بخـــــــــــــــــــــدا بـــــــــــــاران،
بـــــــــا عــــــــــشــــق می بــــــــــــــارد !!!
پی نوشت ۳ ( برای خودم ) :
باز هم تــــو و صدای بــــاران
بـــگو که هنـــــــــــوز هــــــم
بـــــــــــــــی چــــــــــــــتـــــر
زیر بـــــــــــــــــاران قدم میزنی !!
امضاء :
